Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019

Έκτακτο κοινωνικό μέρισμα το Πάσχα: Ποιοι και πόσα χρήματα θα πάρουν

Κοινωνικό μέρισμα: Σχέδιο για τη χορήγηση ενός εφάπαξ ποσού ως επίδομα σε 3 εκατομμύρια συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους, ακόμα και αν δεν εκδοθούν οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας επεξεργάζονται τα υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας.Σύμφωνα με πληροφορίες της Realnews, το επίδομα μπορεί να αντιστοιχεί στην καταβολή του κομμένου δώρου Πάσχα ή του επιδόματος αδείας και ανέρχεται σε 250 ευρώ για τους δημοσίους υπαλλήλους και 200 ευρώ για τους συνταξιούχους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.


Τα επιτελεία των δύο υπουργείων έχουν πιάσει χαρτί και μολύβι και υπολογίζουν το κόστος μιας τέτοιας απόφασης η οποία αποτελεί κίνηση υψηλής πολιτικής σημασίας ενόψει εκλογικών αναμετρήσεων.Κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος επισημαίνει στην Realnews ότι η χορήγηση εξαρτάται από τις δυνατότητες της χώρας διευκρινίζοντας ότι ακόμη τα αναδρομικά ποσά δεν έχουν αμετάκλητα κριθεί.«Δεν σχεδιάζουμε την πολιτική μας επειδή μας υποχρεώνουν τα δικαστήρια», λέει χαρακτηριστικά. Κυβερνητικοί παράγοντες αναφέρουν ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση το υπό κατανομή κονδύλι συνολικού ποσού 658 εκατ. ευρώ που πιστοποιήθηκε πρόσφατα από το υπουργείο Οικονομικών, με τα στοιχεία για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού.


Παραμένει ακόμα αδιευκρίνιστο το πώς θα κατανεμηθούν οι συγκεκριμένες δαπάνες με την Κομισιόν να έχει διατυπώσει στην τελευταία της έκθεση υπόνοιες για ενδεχόμενη χρήση τους στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, Χωρίς να έχουν προσμετρηθεί στους υπολογισμούς των Ευρωπαίων για το εκτιμώμενο ύψος του φετινού πρωτογενούς πλεονάσματος. Το θέμα, πάντως προβληματίζει τους εταίρους και γι’ αυτόν τον λόγο θα συζητηθεί τόσο στο Euro Working Group της προσεχούς Δευτέρας όσο και στο Eurogroup της 5ης Απριλίου όπου θα ζητηθούν από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αξιοποίηση του κονδυλίου και το όποιο επίδομα.Τελική απόφαση δεν έχει ακόμα ληφθεί, καθώς εκτός από ζήτημα πολιτικής βούλησης αναζητείται και ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος που θα επιτρέψει τη χορήγηση του ποσού, χωρίς να προκληθούν κλυδωνισμοί στον κρατικό προϋπολογισμό και χωρίς να υπάρξουν αναταράξεις στις σχέσεις με τους εταίρους.Επίσης δεν έχει διευκρινιστεί εάν το επίδομα θα έχει μόνιμο ή προσωρινό χαρακτήρα. Άλλωστε, δεν υπάρχουν τα ταμειακά διαθέσιμα για την επαναφορά ακόμη και των κομμένων επιδομάτων.


Το κόστος της παροχής

Από την επεξεργασία που έχει γίνει, για την επιστροφή όλων των δώρων σε συνταξιούχους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και στους δημοσίους υπαλλήλους απαιτούνrαι περίπου 2,5-2,8 δισ. ευρώ.Συγκεκριμένα, για τα δώρα των συνταξιούχων απαιτούνται:
-Για κύριες συντάξεις έως 1,5 δισ. ευρώ.
-Για όσους λαμβάνουν και επικουρική σύνταξη έως 550 εκατ. ευρώ.
-Για τους δημοσίους υπαλλήλους έως 700 εκατ. ευρώ.
Επειδή η ολική επαναφορά συνεπάγεται υπέρογκο δημοσιονομικό κόστος και με δεδομένο ότι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας θα κρίνει αντισυνταγματική ή μη την κατάργηση της παροχής και όχι το ύψος του ποσού, εκτιμάται ότι θα μπορούσε να δοθεί η παροχή με τη μορφή επιδόματος που υπολογίζεται από 650 εκατ. έως και 1 δισ. ευρώ. Εάν το επίδομα δεν έχει έκτακτη μορφή, θα πρέπει να εξευρεθεί αντίστοιχο ποσό για την ετήσια καταβολή της, ενώ η επιβάρυνση θα κληρονομηθεί στην κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εθνικές εκλογές.
Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, για τον υπολογισμό του μελλοντικού κόστους εάν τελικό έχει μόνιμη μορφή, το κόστος για τους συνταξιούχους θα μπορούσε να «συμψηφιστεί» με το ποσό της προσωπικής διαφοράς των συνταξιούχων. Η προσωπική διαφορά έχει παραμείνει ως μέγεθος και, μάλιστα, υπολογισμένη ανά συνταξιούχο, έστω και με λάθη- και θα περιορίζεται κάθε φορά που θα δίνεται αύξηση στους νέους συνταξιούχους μετά το 2022. Για τους δημοσίους υπαλλήλους ο συμψηφισμός θα μπορούσε να γίνει μέσω του ενιαίου μισθολογίου. Σε αυτή την περίπτωση οι δημόσιοι υπάλληλοι, σε ετήσια βάση, δεν θα έχουν καμία αύξηση στις αποδοχές τους.

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Θα δώσουμε αναδρομικά και χωρίς δικαστικές αποφάσεις....

«Θα δώσουμε αυτά που μπορούμε και χωρίς δικαστικές αποφάσεις», δήλωσε ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσος Πετρόπουλος στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, με αφορμή πρωτοσέλιδα που αναφέρονται στην υπόθεση των αναδρομικών και τα προβλήματα που αυτά θα προκαλέσουν στον προϋπολογισμό.

Πιστεύω είπε ο κ. Πετρόπουλος για τα αναδρομικά «πως το ΣτΕ θα λάβει υπόψιν του και έχει υποχρέωση να λάβει υπόψιν του, τα δημοσιονομικά του προϋπολογισμού.
Για την αντιπολίτευση είπε «ότι είναι παραφροσύνη να ζητά από την αριστερά, όλα εκείνα που αυτή περιέκοψε στα χρόνια των μνημονίων. Εμείς, ήδη, έχουμε αποκαταστήσει πολλές αδικίες που έγιναν, ωστόσο δεν μπορούμε να δανειστούμε και από το μέλλον», κατέληξε στην συνέντευξή του ο υφυπουργός.

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

Αναδρομικά: Πότε επιστρέφονται τα χρήματα – Όλα τα πιθανά σενάρια


Θα πληρωθούν μόνο τα αναδρομικά μέχρι και το 2018 κι αυτά… σε δόσεις.
Η κυβέρνηση προσανατολίζεται να υιοθετήσει λύσεις… α λα καρτ για την αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος των αναδρομικών διεκδικήσεων εκατομμυρίων συνταξιούχων αλλά και δημοσίων υπαλλήλων. Στις αποφάσεις του ΣτΕ, που θα επιφέρουν μόνιμο δημοσιονομικό κόστος, η «απάντηση» θα είναι η νομοθέτηση «μέτρων εξισορρόπησης» ώστε να μην επηρεάζεται ο προϋπολογισμός για τα αναδρομικά.Αντίθετα, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφημερίδας Καθημερινή, για τις αποφάσεις που θα οδηγούν σε εφάπαξ επιβάρυνση του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στο να πληρώσει τους δικαιούχους των αναδρομικών, καταφεύγοντας όμως σε δύο κινήσεις τακτικής προκειμένου να μετριαστεί το ταμειακό αλλά και το δημοσιονομικό κόστος.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος σε δημοσιονομικό επίπεδο, ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς ώστε τα αναδρομικά να αντιμετωπιστούν ως «εξωγενής και μη προβλέψιμος παράγοντας». Αυτό, αν συμφωνηθεί με τους δανειστές, σημαίνει ότι η όποια δαπάνη θα λαμβάνεται μεν υπόψη στο πρωτογενές πλεόνασμα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, όχι όμως και στο «μνημονιακό» πλεόνασμα βάσει του οποίου ελέγχεται και το αν η Ελλάδα εκπληρώνει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξεων του 3,5%.Αντίστοιχη αντιμετώπιση έχει γίνει μέχρι τώρα με τη δαπάνη για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά και με τη δαπάνη για την κρίση στο προσφυγικό. Η βασική πηγή αναδρομικών διεκδικήσεων με μόνιμη δημοσιονομική επίπτωση είναι η επιστροφή των δώρων αλλά και του επιδόματος αδείας τόσο για τους δημοσίους υπαλλήλους όσο και για τους συνταξιούχους. Με δεδομένο ότι κάθε δημόσιος υπάλληλος θα πρέπει να εισπράττει 1.000 ευρώ ετησίως και κάθε συνταξιούχος του Δημοσίου περίπου 800 ευρώ, το δημοσιονομικό κόστος για την επιστροφή των δώρων ανέρχεται σε 3-3,4 δισ. ευρώ και θεωρείται «ασήκωτο» σε μόνιμη βάση.

Η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να τηρήσει τη γραμμή που υπαγορεύει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην πρόσφατη έκθεσή της. Δηλαδή να λάβει «ισοδύναμα εξισορροπητικά μέτρα», ώστε να προκύπτει συμμόρφωση με την απόφαση του ΣτΕ χωρίς όμως να προκύπτει μεγάλο (ή και καθόλου) δημοσιονομικό κόστος. Προς αυτή την κατεύθυνση, θα εξεταστούν διάφορες λύσεις, καταρχάς για το θέμα του δώρου των δημοσίων υπαλλήλων, που είναι και το πρώτο που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση (δεδομένου ότι η σχετική απόφαση από το ΣτΕ αναμένεται πριν το Πάσχα):
1. Η «απορρόφηση» του 13ου και 14ου μισθού από το ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι σε ετήσια βάση δεν θα υπάρχει καμία διαφοροποίηση στις αποδοχές που θα λαμβάνει ο δημόσιος υπάλληλος. Δηλαδή, το ίδιο ποσό, αντί να καταβάλλεται σε 12 μισθούς όπως συμβαίνει σήμερα, Θα καταβάλλεται σε 14.
2. Η μείωση των δώρων και τον επιδόματος από το επίπεδο των 1.000 ευρώ που είναι σήμερα, ώστε να συγκρατηθεί σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα το δημοσιονομικό κόστος για την περίοδο από εδώ και στο εξής. Αυτό προϋποθέτει, βέβαια, ότι θα υπάρχει ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρο. Το θέμα των δώρων των συνταξιούχων είναι αρκετά περίπλοκο όσον αφορά στην αντιμετώπισή του από εδώ και στο εξής.

Ολική επαναφορά συνεπάγεται δημοσιονομικό κόστος περίπου 2,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, ενώ στην πράξη τα ταμεία θα υποχρεωθούν να καταβάλουν δώρα ακόμη και σε συνταξιούχους που δεν έχουν πληρώσει ποτέ τις ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές. Για την αντιμετώπιση, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να καταφύγει σε «δημιουργική λογιστική». Το δώρο των 800 ευρώ ή και λιγότερο καθώς η απόφαση του ΣτΕ κρίνει αντισυνταγματική την κατάργηση της παροχής και όχι το ύψος του ποσού μπορεί να «συμψηφιστεί» με το ποσό της προσωπικής διαφοράς των συνταξιούχων. Η προσωπική διαφορά έχει παραμείνει ως μέγεθος – και μάλιστα υπολογισμένη ανά συνταξιούχο έστω και με λάθη – και θα περιορίζεται κάθε φορά που θα δίδεται αύξηση στους νέους συνταξιούχους μετά το 2022. Μια λύση θα μπορούσε να είναι ο συμψηφισμός του δώρου με την προσωπική διαφορά.
Το παιχνίδι των καθυστερήσεων στις συντάξεις
Οι περικοπές στις συντάξεις που έχουν κριθεί αντισυνταγματικές επιφέρουν εφάπαξ κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό καθώς, θεωρητικά τουλάχιστον, το ζήτημα έχει αντιμετωπιστεί με τον επανυπολογισμό των συντάξεων μέσω του νόμου Κατρούγκαλου. Βέβαια η συνταγματικότητα του τελευταίου εκκρεμεί να κριθεί από το ΣτΕ. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη εκκρεμότητα καθώς αν ο ασφαλιστικός νόμος του 2016 κριθεί αντισυνταγματικός θα ανοίξει συνολικά το ασφαλιστικό.
Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να παίξει το παιχνίδι της καθυστέρησης στο θέμα των περικοπών, αφού το δημοσιονομικό κόστος σε περίπτωση μαζικής δικαίωσης των συνταξιούχων μπορεί να φτάσει τα 4,5 δισ. ευρώ ετησίως ή τα 14 δισ. ευρώ.


Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019

Αυτή είναι η αίτηση που πρέπει να συμπληρώσουν οι συνταξιούχοι για την προσωπική διαφορά

Θεωρητικά όλα τα νέα στοιχεία για τις επανυπολογισμένες συντάξεις 2,5 εκατομμυρίων συνταξιούχων θα έπρεπε να είναι περασμένα στα μηνιαία ενημερωτικά συντάξεων από 1ης/1/2019, εντούτοις, και παρά τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Οικονομικών ότι θα εμφανιστούν μετά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου του 2019, μέσω του ΕΦΚΑ, ουδείς συνταξιούχος έχει δει ποια είναι η νέα του σύνταξη και πώς αυτή επανυπολογίστηκε.
Η αίτηση έχει και το χαρακτήρα της ένστασης και πρέπει να υποβληθεί το συντομότερο γιατί επί της ουσίας από 1ης/1/2019 οι παλαιοί μέχρι 12/5/2016 συνταξιούχοι έχουν μια καινούργια σύνταξη, χωρίς όμως να έχει εκδοθεί και η αντίστοιχη απόφαση που προβλέπει η νομοθεσία.
Αν δεν κάνουν αίτηση-ένσταση τότε αυτό σημαίνει ότι αποδέχονται σιωπηρώς τον επανυπολογισμό της σύνταξης και συμφωνούν με το ποσό που τους καταβάλλεται κάθε μήνα, ακόμη και αν υπάρχουν λάθη και παράνομες κρατήσεις.Την αίτηση πρέπει να υποβάλλουν όχι μόνον όσοι έχουν θετική διαφορά, αλλά και όσοι έχουν αρνητική.
Για όσους έχουν θετική διαφορά, δηλαδή η νέα σύνταξη παίρνει συμπλήρωμα για να μην πέσει πιο κάτω από την παλιά, η αίτηση τους επιτρέπει να διεκδικήσουν και αναδρομικά παράνομων μειώσεων του 2019.
Ενώ όσοι έχουν αρνητική διαφορά, δηλαδή η νέα σύνταξη είναι μεγαλύτερη από την παλιά, και για το λόγο αυτόν πήραν αύξηση που μοιράζεται ισόποσα από φέτος και για μια πενταετία, έχουν συμφέρον να πληροφορηθούν με την αίτησή τους στον ΕΦΚΑ αν έγινε σωστά ο επανυπολογισμός και αν η αύξηση που τους βγήκε θα έπρεπε να είναι αυτή που παίρνουν ή και μεγαλύτερη.
Δείτε το πρότυπο της αίτησης που συνέταξαν οι ειδικοί συνεργάτες της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ):
Μπορείτε να δείτε την αίτηση και εδώ: ΠΡΟΤΥΠΟ
Η αίτηση όσων συνταξιούχων προέρχονται από το ΙΚΑ, τον ΟΑΕΕ, το ΝΑΤ και Ταμεία ΔΕΚΟ-Τραπεζών, πρέπει να απευθύνεται – υποβάλλεται στον ΕΦΚΑ.Όσων η πρώτη σύνταξη προέρχεται από το Δημόσιο, πρέπει να απευθύνεται – υποβάλλεται στον ΕΦΚΑ/ΓΛΚ.
πηγή

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

Η κατάθλιψη σήμερα: «επιδημία» ή σύμπτωμα της εποχής;

Αρθρογράφος: Νίκος Μοσχόπουλος
Ψυχίατρος

Λέγεται ότι ο 21ος αιώνας θα είναι ο «αιώνας της κατάθλιψης», μετά τον 20ο που ήταν ο «αιώνας του άγχους». Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι η κατάθλιψη αποτελεί πλέον την πρώτη αιτία πρόκλησης αναπηρίας παγκοσμίως. Δημιουργείται εύκολα λοιπόν η εντύπωση ότι κάποιου είδους «επιδημία» εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, όπως στο παρελθόν η πανούκλα και η χολέρα. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Τι είναι πρώτα απ’ όλα αυτή η κατάθλιψη;

Σύμφωνα με τα σύγχρονα ταξινομικά συστήματα (ICD-10, DSM-5), ως κατάθλιψη ορίζεται η παρουσία «καταθλιπτικής» διάθεσης ή απώλειας του ενδιαφέροντος και της ευχαρίστησης για μια περίοδο τουλάχιστον 2 εβδομάδων. Θα πρέπει να συνοδεύεται από κάποια ακόμα συμπτώματα, όπως η αϋπνία, η μείωση της ενέργειας, η απώλεια βάρους, η αναποφασιστικότητα. Είναι προφανές ότι η περιγραφή είναι αρκετά γενική, μπορεί να συμπεριλάβει μεγάλο αριθμό ανόμοιων μεταξύ τους καταστάσεων, ενώ δεν είναι δυνατόν να αποφύγει το «αναγκαίο κακό» όλων των διαγνώσεων της ψυχιατρικής, ότι εξαρτάται από την υποκειμενική παρατήρηση, κυρίως του ψυχιάτρου. Πολλές φορές δεν είναι καθόλου εύκολο να διακρίνουμε αν η διάθεση κάποιου είναι «καταθλιπτική» ή απλώς «πεσμένη».
Όπως υποστηρίζει ο Αμερικανός καθηγητής ψυχιατρικής Frances Allen, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη συγγραφή της προηγούμενης έκδοσης του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (DSM-IV), τα χαλαρά κριτήρια διάγνωσης έχουν οδηγήσει σε μια ψευδή επιδημία «Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής», η οποία συχνά δεν είναι στην πραγματικότητα «μείζονα», δεν είναι στην πραγματικότητα «καταθλιπτική», δεν είναι στην πραγματικότητα «διαταραχή».

Η θλίψη δεν είναι ασθένεια

Σύμφωνα με τον ίδιο, η θλίψη δεν είναι συνώνυμη με την ασθένεια, ενώ η δυνατότητά μας να νιώσουμε συναισθηματικό πόνο μάς οδηγεί στο να προσαρμοζόμαστε καλύτερα σε νέες συνθήκες. Η φύση απεχθάνεται την ομοιογένεια και λατρεύει την ποικιλομορφία, ενώ σε μια γεμάτη ζωή χρειάζεται ολόκληρη η παλέτα των συναισθημάτων. Δεν (πρέπει να) υπάρχει μία διάγνωση για κάθε πρόβλημα, ούτε ένα χάπι για κάθε αναποδιά.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από 300 εκατομμύρια άτομα στον κόσμο πάσχουν από κατάθλιψη σήμερα, περισσότερα από κάθε άλλη φορά. Όμως, βασιζόμενοι μόνο στα στατιστικά στοιχεία είναι δύσκολο να αποφανθούμε αν έχουν όντως αυξηθεί τα άτομα που είναι θλιμμένα σε σχέση με το παρελθόν, αν αυτό που έχει αυξηθεί είναι η τάση μας να «βλέπουμε» παντού την κατάθλιψη, ή αν έχουν αυξηθεί και τα δύο ταυτόχρονα. Για το λόγο αυτό, θα επιχειρήσω μια διαφορετική προσέγγιση του θέματος.

Η κατάθλιψη στις μέρες μας. Σύγκριση με το παρελθόν

Ακούμε συχνά από μεγαλύτερους στην ηλικία ότι «παλιά οι άνθρωποι ήταν πιο ευτυχισμένοι». Χωρίς να υπάρχει διάθεση ρομαντικής εξιδανίκευσης του παρελθόντος, είναι γενικώς αποδεκτό ότι παλιότερα η ζωή ήταν πιο σκληρή, αλλά ταυτόχρονα πιο απλή. Ο ρόλος του καθενός στην οικογένεια και την κοινωνία ήταν συγκεκριμένος και παγιωμένος, το ίδιο και οι υποχρεώσεις του. Οι όποιες διέξοδοι για διασκέδαση ήταν περιορισμένες και καθορισμένες από την αναγκαιότητα. Οι άνθρωποι τότε ήταν λιγότερο ελεύθεροι, αλλά και λιγότερο προβληματισμένοι. Ζούσαν σε μεγαλύτερη στέρηση, αλλά αντλούσαν ικανοποίηση από μικρά πράγματα, οι δουλειές τους ήταν περισσότερο απαιτητικές σωματικά, αλλά λιγότερο απαιτητικές ψυχικά.
Στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες παρατηρείται οικονομική και πνευματική ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητούνται όλοι οι παραδοσιακοί ρόλοι, θεσμοί, έννοιες, ιδεολογίες. Μάλιστα, η κατάσταση αλλάζει συνεχώς, με ολοένα και πιο γρήγορο ρυθμό, εξαιτίας των τεχνολογικών, αλλά και των συνακόλουθων κοινωνικών εξελίξεων. Στις αρχές του 20ού αιώνα, την εποχή που έζησε ο Σίγκμουντ Φρόυντ, αυτό που κυριαρχούσε ήταν οι απαγορεύσεις, όμως στην εποχή μας ασκείται πίεση για όλο και μεγαλύτερη απόλαυση. Ενώ τότε ο περίγυρος περιόριζε τους ανθρώπους, σήμερα τους δίνει ένα φαινομενικά αντίθετο πρόσταγμα: «απόλαυσε»! Μια τέτοια απόλαυση χωρίς μέτρο δεν είναι καθόλου ευχάριστη, ενώ κάποιες φορές μπορεί να αποβεί και μοιραία, όπως για παράδειγμα στην τοξικομανία.

Ποιός είναι, τελικά, ο σκοπός των απαιτήσεων που συνεχώς αυξάνονται;

Διαβάζουμε σε δημοφιλή έντυπα ή ιστοσελίδες: «τα 100 μέρη που ΠΡΕΠΕΙ να δεις πριν πεθάνεις», «όλα όσα ΠΡΕΠΕΙ να έχει κάνει ένας άντρας μέχρι τα 30 του», «οι 10 MUST εμπειρίες μιας εργένισσας». Η κοινωνική πίεση είναι ακόμα μεγαλύτερη στις γυναίκες, οι οποίες καλούνται να είναι πάντοτε όμορφες, να έχουν μια επιτυχημένη καριέρα, αλλά να είναι ταυτόχρονα καλές μητέρες και πρόθυμες σύζυγοι. Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται αποτυχημένοι, ανεπαρκείς, επειδή δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν τα όλο και πιο απαιτητικά νέα πρότυπα.
Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, οι απαιτήσεις αυτές είναι συχνά αντικρουόμενες, με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση και αίσθημα κενού. Για να το κάνω πιο κατανοητό, ας φανταστούμε έναν χαρακτήρα, τη Μαρία της διπλανής πόρτας (η επιλογή του φύλου δεν είναι τυχαία). Έχουμε ακούσει πολλές φορές να μιλούν για τα θεραπευτικά οφέλη του “shopping therapy”, σε τηλεοπτικά πάνελ, δημοφιλείς εκπομπές και όχι μόνο. Αν όμως η Μαρία κάνει πολλά ψώνια, ακολουθώντας κατά γράμμα αυτά που άκουσε στην τηλεόραση, κινδυνεύει να χαρακτηριστεί από τους «ειδικούς» ως πάσχουσα από διπολική διαταραχή! Το ίδιο ισχύει και με τις προτροπές να είναι ελκυστική και sexy, οι οποίες έχουν μεν πολλαπλασιαστεί στην εποχή του facebook και του instagram, αλλά δεν πρέπει να λαμβάνονται τοις μετρητοίς. Για τον πολύ απλό λόγο ότι αν γίνει λίγο sexy παραπάνω, θα λάβει τον τίτλο της «τσούλας» από πολλούς καλοθελητές...
Η υπερβολική, δυσάρεστη απόλαυση, το αίσθημα αποτυχίας, αλλά και το αίσθημα κενού είναι άμεσες συνέπειες του σύγχρονου τρόπου ζωής. Ολοένα και συχνότερα τους δίνεται το όνομα της «Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής», που καλύπτει και ομογενοποιεί τα πάντα, εξαλείφοντας τη διαφορετικότητα της κάθε περίπτωσης και αποφεύγοντας την αναζήτηση των αιτιών. Στο θέμα λοιπόν της «επιδημίας κατάθλιψης» θεωρώ πως οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω. Να δούμε την κατάσταση με ταπεινότητα, εξετάζοντας όλες τις πλευρές, βιολογικές, ψυχολογικές και κοινωνικές. Να δώσουμε χώρο στους ασθενείς μας να εκφραστούν, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους και, αν είναι δυνατόν μέσα από μια ψυχαναλυτική διαδικασία, να ανακαλύψουν τις αιτίες της δυστυχίας τους, που δεν συνειδητοποιούν ακόμα.
Παραπομπές: 
1. who.int
2. Allen, Frances (2014). Η διάσωση του φυσιολογικού/ DSM-5: Το δριμύ κατηγορώ ενός ψυχιάτρου (μετάφραση Αποστολόπουλος Νίκος). Αθήνα: Τραυλός.
3. Freud, Sigmund (1929). Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας (μετάφραση Μυλωνά Νίκη, 2011). Αθήνα: Νίκας.
4. Zizek, Slavoj (2007). Enjoy your symptom! Jacques Lacan in Holywood and out. London: Routledge.

Πηγή:https://www.psychology.gr

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

Αναδρομικά χιλιάδων ευρώ για όλους! Τα ποσά αναλυτικά – Η κρίσιμη απόφαση του ΣτΕ – Πίνακας

Αναδρομικά χιλιάδων ευρώ από κύρια, επικουρική και δώρα. Χιλιάδες ευρώ δικαιούνται σχεδόν όλοι οι συνταξιούχοι. Με τρικ η κυβέρνηση επιχειρεί να κόψει τα ποσά. Σχέδιο για επιστροφές σε 24 ως 60 δόσεις. Το ΣτΕ θα καθορίσει για πόσο χρονικό διάστημα θα πρέπει να πάρουν πίσω τα χρήματα.

Είναι εκατοντάδες οι αποφάσεις των δικαστηρίων που δικαιώνουν τους συνταξιούχους. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε ένα πραγματικό αδιέξοδο καθώς οι αποφάσεις οδηγούν σε αναδρομικά δισεκατομμυρίων ευρώ και αναζητά τρόπους να μειώσει το κόστος. Θεωρείται ωστόσο βέβαιο ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας θα ανοίξει άμεσα τον δρόμο για επιστροφές χιλιάδων ευρώ στους συνταξιούχους.Όλα “παίζονται” με βάση την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικές τις μειώσεις που έγιναν αντισυνταγματικές από τον Ιούνιο του 2015 και ύστερα.
Παρά την αντισυνταγματικότητα η κυβέρνηση συνέχισε να επιβάλλει τις μειώσεις ως και το 2018 λέγοντας ότι συμμορφώθηκε με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου από τον Μάιο του 2016 και ύστερα.Ωστόσο με τον νόμο αυτό δεν καταργήθηκαν οι αντισυνταγματικές μειώσεις, αλλά με το τρικ του επανυπολογισμού διατηρήθηκαν.
Τώρα το ΣτΕ θα αποφασίσει εάν τα ποσά θα πρέπει να επιστραφούν από τον Ιούνιο του 2015 ως τον Μάιο του 2016 ή εάν θα πρέπει να επιστραφούν στο σύνολό τους, για τα 3,5 έτη δηλαδή ( ως και το τέλος του 2018).Είτε στη μια είτε στην άλλη περίπτωση το κράτος καλείται να καταβάλει τεράστια ποσά τα οποία μπορεί να ξεπεράσουν και τα 25 δισ. ευρώ.
Αυτά τα ποσά είναι αδύνατο να καταβληθούν. Έτσι με νέο τρικ αναμένεται να επιχειρηθεί περιορισμός των χρημάτων που θα αποδοθούν στους συνταξιούχους ως αναδρομικά.
Βέβαιο είναι πάντως ότι οι συνταξιούχοι θα λάβουν πίσω χρήματα έστω και για 12 μήνες, για το διάστημα δηλαδή από τον Ιούνιο του 2015 ως τον Μάιο του 2016.Στην περίπτωση που το ΣτΕ κρίνει ότι θα πρέπει να υπολογιστούν και οι μήνες μετά τον νόμο Κατρούγκαλου τα αναδρομικά πρέπει να υπολογιστούν από τον Ιούνιο του 2015 ως τον Δεκέμβριο του 2018.
Τα ποσά, ανάλογα με το εύρος που θα καθορίσει το ΣτΕ αναμένεται να επιστραφούν σε 24 ως 60 δόσεις.Σε κάθε περίπτωση τα αναδρομικά για τους συνταξιούχους με κύρια και επικουρική άνω των 1.000 ευρώ, μαζί με τα ποσά για τα δώρα που καταργήθηκαν είναι δεκάδες χιλιάδες ευρώ.Τα αναδρομικά για συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ (κύρια και επικουρική)