Η στιγμή που συνειδητοποιείς πως οι γονείς σου σε χρειάζονται πιο πολύ απ’ ότι εσύ εκείνους

ψυχολογια από Αλεξάνδρα Κεντρωτή | 18 Δεκ 2018

Όταν αρρώστησε η μητέρα μου, συνειδητοποίησα πρώτη φορά πως πλέον θύμιζε ελάχιστα την δυνατή γυναίκα που με μεγάλωσε. Μέτρησα τις ρυτίδες της, χάιδεψα τα ροζιασμένα χέρια της κι εντόπισα στο βλέμμα της την κούραση και την γλυκιά σοφία που κουβαλoύν όλοι οι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει.Η τυπική επίσκεψη στον γιατρό της, κατά την οποία διαπιστώσαμε πως έχει κάποιο πρόβλημα υγείας, μετατράπηκε σ’ εκείνη την συγκλονιστική στιγμή που αλλάζει μια για πάντα τη ζωή σου. Τη στιγμή που συνειδητοποιείς πως οι γονείς σου είναι άνθρωποι κι όχι ρομπότ, πως αρρωσταίνουν, χρειάζονται την φροντίδα σου κι ότι κάποια στιγμή μπορεί και να πεθάνουν. Σκέψεις που κάνεις από μικρό παιδί, αλλά δύσκολα τις «χωνεύεις».

Οι γονείς μας είναι «πάντα εκεί», κοντά μας, δίπλα μας. Είναι όρθιοι, υγιείς, ατρόμητοι και έτοιμοι να μας σταθούν και να μας υποστηρίξουν σε κάθε στραβοπάτημα κι αναποδιά. Έχουμε την αίσθηση πως είναι οι μοναδικοί που θα νικήσουνε τον χρόνο. Λες κι όταν μας γέννησαν, έκαναν κάποια άτυπη συμφωνία όπως ο Φάουστ για να φροντίζουν αιωνίως τα παιδιά τους. Όμως κάποια στιγμή οι ρόλοι αντιστρέφονται και πρέπει εσύ να τους φροντίσεις. Μέχρι να συμφιλιωθείς με την ιδέα αυτή, τα στάδια που περνάς σε προσγειώνουν στην πραγματικότητα με κρότο: την πραγματικότητα της ανθρώπινης φθοράς που τώρα αγγίζει τους γονείς σου, και κάποτε θα έρθει κι η δική σου η σειρά.

Πρώτο στάδιο: Πανικός

Ο τρόμος της απώλειας σου παραλύει το μυαλό κι ο φόβος για τη νέα σου ζωή ως «κηδεμόνας» των γονιών σου γίνεται γρήγορα πανικός. Αλήθεια, πώς ζεις γνωρίζοντας πως αυτοί οι δύο ήρωες δεν θα είναι πάντα πίσω σου να σε κρατούν; Πώς συνεχίζεις χωρίς το αποκούμπι σου που νόμιζες πως θα’ ναι πάντα ακλόνητο και σταθερό; Πώς αντιμετωπίζεις τη συνειδητοποίηση πως κάποια μέρα οι γονείς σου θα πεθάνουν; Και πώς θα συνεχίσεις να αναπνέεις, δίχως τον άνθρωπο που κάποτε σου χάρισε την πρώτη σου αναπνοή;

Δεύτερο στάδιο: Ξαναζείς τα παιδικά σου χρόνια

Σιγά σιγά, ο φόβος και ο πανικός υποχωρούν και τότε παίρνει τη θέση τους η νοσταλγία. Φέρνεις στη μνήμη σου όλα όσα ζήσατε μαζί και σε τυλίγει μια γλυκιά μελαγχολία. Όλα τα «πρώτα» σας σε αγκαλιάζουν τρυφερά και πιάνεσαι απ’ τις μνήμες σου για να μην πέσεις. Το πρώτο επιτραπέζιο που παίξατε μαζί, η πρώτη φορά που περιμένατε τον Άι-Βασίλη, η πρώτη τιμωρία που σου έβαλαν έπειτα από μια ζημιά, ο πρώτος σας καβγάς, το πρώτο σου ποδήλατο, η πρώτη φορά που χτύπησες κι εκείνοι σε πήραν αγκαλιά, η πρώτη μέρα στο σχολείο…

Κλείνεις τα μάτια σου και είναι όλα εκεί. Ποτέ σου δεν τα ξέχασες κι ας νόμιζες πως δεν θυμάσαι τίποτα απ’ τα μικράτα σου! Τα ξαναφέρνεις όλα στην μνήμη σου και συνειδητοποιείς πόσο πολύ τους αγαπάς και πόσα έκαναν για σένα. Είναι η στιγμή που εκτιμάς ακόμα πιο πολύ τους κόπους και τις θυσίες του. Σε φρόντισαν, σε σπούδασαν, σε έκαναν άνθρωπο σωστό και ικανό, και τώρα ήρθε η στιγμή να τους το ανταποδώσεις.   

Τρίτο στάδιο: Συνειδητοποιείς πως ήρθε η σειρά σου να τους φροντίσεις

Ξαφνικά παύεις να τους βλέπεις μόνο σαν γονείς. Νιώθεις απέναντί τους όπως αισθάνεσαι για τα παιδιά σου. Σε πλημμυρίζει η αγάπη σου γι’ αυτούς και θέλεις να είσαι εκεί και να κρατάς το χέρι τους να μην φοβούνται. Δεν περιμένεις να χτυπήσει το τηλέφωνο όπως παλιά, τους καλείς πρώτος εσύ και αγωνιάς συνέχεια για το πώς είναι. Τους θυμίζεις τα φάρμακά τους, μαγειρεύεις περισσότερο φαΐ για να τους πας, στριμώχνεις στο ήδη φορτωμένο πρόγραμμά σου τα ραντεβού με τους γιατρούς και μιλάς συνέχεια στα παιδιά σου για την γιαγιά και τον παππού, λες και η αναφορά στο πρόσωπό τους θα γίνει η αιτία για να ζήσουν πιο πολύ. Σιγά σιγά, συμφιλιώνεσαι με την ιδέα πως οι γονείς σου έχουν μεγαλώσει, και «ενηλικιώνεσαι» απότομα.  

Τρίτο στάδιο: Μεγαλώνεις ξαφνικά…

Παρόλο που είσαι ενήλικας και έχεις την δική σου οικογένεια, η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι οι άνθρωποι που ήταν πάντα εκεί για σένα πλέον χρειάζονται τη δική σου βοήθεια, σε ταρακουνάει! Είναι, ίσως, η πρώτη φορά που νιώθεις εκατό τις εκατό πως είσαι απόλυτα υπεύθυνος για τον εαυτό σου. Σταδιακά, η οπτική σου αλλάζει κι αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο και την καθημερινότητά σου διαφορετικά. Το βάρος της ευθύνης σου σε ωριμάζει απότομα. Αποκτάς περισσότερη κατανόηση, συγχωρείς πιο εύκολα και σκέφτεσαι ενδεχόμενα και λεπτομέρειες που ξαφνιάζουν ακόμα και σένα. Το βάρος της ευθύνης σου είναι το κομβικό σημείο που σε «ενηλικιώνει», σε σοβαρεύει και σε κάνει ακόμα πιο προσεκτικό και μεγαλόκαρδο.

Η στιγμή που συνειδητοποιείς πως οι γονείς σου σε χρειάζονται πιο πολύ απ’ ότι εσύ εκείνους, ίσως να είναι το τελευταίο δώρο που έχουν να σου κάνουν. Το όνειρό τους, να σε δουν να στέκεσαι ανεξάρτητος και απελευθερωμένος από τα δεσμά στα πόδια σου γίνεται πραγματικότητα, και πλέον είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν ήσυχοι πως τώρα θα τα βγάλεις πέρα μόνος σου.

took

Μείωση ορίων ηλικίας με αύξηση στην σύνταξη! Για ποιους ισχύει

Μείωση στα όρια ηλικία για συνταξιοδότηση φέρνει η νέα εγκύκλιος του Τάσου Πετρόπουλου, για όσους πλήρωναν δύο ή και παραπάνω ταμεία παράλληλα ή και διαδοχικά.

Το διαφορετικό σε αυτήν την εγκύκλιο, σε σχέση με τις προηγούμενες, είναι πως όσοι ήταν ασφαλισμένοι για παράδειγμα 25 χρόνια σε δύο Ταμεία είτε διαδοχικά (15 έτη στο ένα και 10 στο άλλο) είτε και παράλληλα για κάποιο διάστημα (15 έτη σε ένα Ταμείο και 10 έτη ταυτόχρονα σε δυο Ταμεία) μπορούν να βγουν νωρίτερα στη σύνταξη γλιτώνοντας πάνω και από 5 χρόνια στα όρια ηλικίας.

Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, οι ασφαλισμένοι κερδίζουν προσαύξηση σύνταξης καθώς μπορούν να αξιοποιήσουν το χρονικό διάστημα αυτό, για να βγάλουν καλύτερο ποσό ανταποδοτικής σύνταξης!

Επιλογή χρόνου

Αυτό που διαφέρει επίσης στην νέα εγκύκλιο, είναι πως δίνεται η δυνατότητα στον ασφαλισμένο να επιλέξει όσο χρόνο χρειάζεται από τη διαδοχική ή και την παράλληλη ασφάλιση για να βγει με μικρότερο όριο ηλικίας και να χρησιμοποιήσει τον υπολειπόμενο χρόνο ως προσαύξηση σύνταξης.

Διευκρινίζεται επίσης ότι οι χρόνοι ασφάλισης με τους οποίους θεμελιώνεται το δικαίωμα συνταξιοδότησης λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού της εθνικής και ανταποδοτικής σύνταξης. Οι χρόνοι ασφάλισης παράλληλοι και μη παράλληλοι που δεν λαμβάνονται υπόψη στη θεμελίωση του δικαιώματος προσαυξάνουν το ποσό της σύνταξης.

Κάθε χρόνος ασφάλισης που έχει διανυθεί έως 31.12.2016 και δεν έχει ληφθεί υπόψη για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος υπολογίζεται στο ποσό της σύνταξης.

Στις περιπτώσεις που έχει διανυθεί παράλληλα χρόνος ασφάλισης σε περισσότερους του ενός φορείς, ο ασφαλισμένος δύναται να επιλέξει, για το παράλληλο αυτό διάστημα, το χρόνο που επιθυμεί να συνυπολογίσει ως τμήμα διαδοχικής ασφάλισης.

Παράδειγμα 1

Ασφαλισμένος πατέρας ανήλικου παιδιού διορίστηκε τον Ιούνιο του 1986 στο Δημόσιο, ενώ έχει ένσημα στο ΙΚΑ στα έτη 1980 – 1985. Υποβάλλει αίτημα συνταξιοδότησης στον ΕΦΚΑ το 2018 στην ηλικία των 52 ετών. Έχει θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα με μόνο το χρόνο του Δημοσίου (25ετία το 2011 και το 52ο έτος ηλικίας) αλλά δεν παραιτείται από την αξιοποίηση του χρόνου στο ΙΚΑ. Ο χρόνος ασφάλισης στο ΙΚΑ αφαιρείται από τη θεμελίωση γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα έχανε το δικαίωμα εξόδου ως πατέρας ανηλίκου αλλά τα ένσημα του ΙΚΑ θα του δώσουν προσαύξηση του ποσού της σύνταξης!

Ο ασφαλισμένος θα λάβει εθνική και ανταποδοτική σύνταξη για το χρόνο ασφάλισης από το 1986 έως το 2018 (32 έτη) και προσαύξηση σύνταξης από τα ένσημα ΙΚΑ για τα έτη 1980 – 1985.

Παράδειγμα 2

Ασφαλισμένος στο πρώην ΝΑΤ από το 2002 έως 31.12.2017 (15 χρόνια). Επίσης ασφαλισμένος στον πρώην ΟΑΕΕ από το 2009 έως 31.12.2018 (9 χρόνια).

Υποβάλλει αίτημα συνταξιοδότησης στον ΕΦΚΑ έχοντας συμπληρώσει το 57ο έτος της ηλικίας του. ‘Εχει θεμελιώσει αυτοτελές συνταξιοδοτικό δικαίωμα πλήρους σύνταξης με διατάξεις του πρώην ΝΑΤ, ενώ με τις παλιές οδηγίες για τη διαδοχική ασφάλιση (πριν από το νόμο 4387/2016) θα έβγαινε από τον ΟΑΕΕ στο 67ο έτος.

Η διαφορά έγκειται στο ότι πλέον για τη θεμελίωση, δηλαδή με ποια όρια ηλικίας θα συνταξιοδοτηθεί αθροίζεται όλος ο χρόνος ασφάλισης και επιλέγεται ο φορέας στον οποίο ο ασφαλισμένος έχει ένα από τα όρια ηλικίας που δίνει σύνταξη.

Το ΝΑΤ χορηγεί και στα 57, οπότε ο ασφαλισμένος παίρνει όλο το χρόνο ασφάλισης (από ΝΑΤ και ΟΑΕΕ) και πηγαίνει για σύνταξη στο ΝΑΤ που έχει μικρότερο όριο ηλικίας.

Θα πάρει εθνική και ανταποδοτική σύνταξη για 17 χρόνια ασφάλισης, αλλά και προσαύξηση σύνταξης για τον παράλληλο χρόνο ασφάλισης του πρώην ΟΑΕΕ (2009 – 2016).

πηγή: eleftherostypos.gr

Έκτακτο κοινωνικό μέρισμα το Πάσχα: Ποιοι και πόσα χρήματα θα πάρουν

Κοινωνικό μέρισμα: Σχέδιο για τη χορήγηση ενός εφάπαξ ποσού ως επίδομα σε 3 εκατομμύρια συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους, ακόμα και αν δεν εκδοθούν οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας επεξεργάζονται τα υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας.Σύμφωνα με πληροφορίες της Realnews, το επίδομα μπορεί να αντιστοιχεί στην καταβολή του κομμένου δώρου Πάσχα ή του επιδόματος αδείας και ανέρχεται σε 250 ευρώ για τους δημοσίους υπαλλήλους και 200 ευρώ για τους συνταξιούχους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.

Τα επιτελεία των δύο υπουργείων έχουν πιάσει χαρτί και μολύβι και υπολογίζουν το κόστος μιας τέτοιας απόφασης η οποία αποτελεί κίνηση υψηλής πολιτικής σημασίας ενόψει εκλογικών αναμετρήσεων.Κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος επισημαίνει στην Realnews ότι η χορήγηση εξαρτάται από τις δυνατότητες της χώρας διευκρινίζοντας ότι ακόμη τα αναδρομικά ποσά δεν έχουν αμετάκλητα κριθεί.«Δεν σχεδιάζουμε την πολιτική μας επειδή μας υποχρεώνουν τα δικαστήρια», λέει χαρακτηριστικά. Κυβερνητικοί παράγοντες αναφέρουν ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση το υπό κατανομή κονδύλι συνολικού ποσού 658 εκατ. ευρώ που πιστοποιήθηκε πρόσφατα από το υπουργείο Οικονομικών, με τα στοιχεία για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού.

Παραμένει ακόμα αδιευκρίνιστο το πώς θα κατανεμηθούν οι συγκεκριμένες δαπάνες με την Κομισιόν να έχει διατυπώσει στην τελευταία της έκθεση υπόνοιες για ενδεχόμενη χρήση τους στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, Χωρίς να έχουν προσμετρηθεί στους υπολογισμούς των Ευρωπαίων για το εκτιμώμενο ύψος του φετινού πρωτογενούς πλεονάσματος. Το θέμα, πάντως προβληματίζει τους εταίρους και γι’ αυτόν τον λόγο θα συζητηθεί τόσο στο Euro Working Group της προσεχούς Δευτέρας όσο και στο Eurogroup της 5ης Απριλίου όπου θα ζητηθούν από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αξιοποίηση του κονδυλίου και το όποιο επίδομα.Τελική απόφαση δεν έχει ακόμα ληφθεί, καθώς εκτός από ζήτημα πολιτικής βούλησης αναζητείται και ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος που θα επιτρέψει τη χορήγηση του ποσού, χωρίς να προκληθούν κλυδωνισμοί στον κρατικό προϋπολογισμό και χωρίς να υπάρξουν αναταράξεις στις σχέσεις με τους εταίρους.Επίσης δεν έχει διευκρινιστεί εάν το επίδομα θα έχει μόνιμο ή προσωρινό χαρακτήρα. Άλλωστε, δεν υπάρχουν τα ταμειακά διαθέσιμα για την επαναφορά ακόμη και των κομμένων επιδομάτων.

Το κόστος της παροχής

Από την επεξεργασία που έχει γίνει, για την επιστροφή όλων των δώρων σε συνταξιούχους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και στους δημοσίους υπαλλήλους απαιτούνrαι περίπου 2,5-2,8 δισ. ευρώ.Συγκεκριμένα, για τα δώρα των συνταξιούχων απαιτούνται:

-Για κύριες συντάξεις έως 1,5 δισ. ευρώ.

-Για όσους λαμβάνουν και επικουρική σύνταξη έως 550 εκατ. ευρώ.

-Για τους δημοσίους υπαλλήλους έως 700 εκατ. ευρώ.

Επειδή η ολική επαναφορά συνεπάγεται υπέρογκο δημοσιονομικό κόστος και με δεδομένο ότι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας θα κρίνει αντισυνταγματική ή μη την κατάργηση της παροχής και όχι το ύψος του ποσού, εκτιμάται ότι θα μπορούσε να δοθεί η παροχή με τη μορφή επιδόματος που υπολογίζεται από 650 εκατ. έως και 1 δισ. ευρώ. Εάν το επίδομα δεν έχει έκτακτη μορφή, θα πρέπει να εξευρεθεί αντίστοιχο ποσό για την ετήσια καταβολή της, ενώ η επιβάρυνση θα κληρονομηθεί στην κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εθνικές εκλογές.

Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, για τον υπολογισμό του μελλοντικού κόστους εάν τελικό έχει μόνιμη μορφή, το κόστος για τους συνταξιούχους θα μπορούσε να «συμψηφιστεί» με το ποσό της προσωπικής διαφοράς των συνταξιούχων. Η προσωπική διαφορά έχει παραμείνει ως μέγεθος και, μάλιστα, υπολογισμένη ανά συνταξιούχο, έστω και με λάθη- και θα περιορίζεται κάθε φορά που θα δίνεται αύξηση στους νέους συνταξιούχους μετά το 2022. Για τους δημοσίους υπαλλήλους ο συμψηφισμός θα μπορούσε να γίνει μέσω του ενιαίου μισθολογίου. Σε αυτή την περίπτωση οι δημόσιοι υπάλληλοι, σε ετήσια βάση, δεν θα έχουν καμία αύξηση στις αποδοχές τους.

[newsbomb]

Θα δώσουμε αναδρομικά και χωρίς δικαστικές αποφάσεις....

«Θα δώσουμε αυτά που μπορούμε και χωρίς δικαστικές αποφάσεις», δήλωσε ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσος Πετρόπουλος στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, με αφορμή πρωτοσέλιδα που αναφέρονται στην υπόθεση των αναδρομικών και τα προβλήματα που αυτά θα προκαλέσουν στον προϋπολογισμό.

Πιστεύω είπε ο κ. Πετρόπουλος για τα αναδρομικά «πως το ΣτΕ θα λάβει υπόψιν του και έχει υποχρέωση να λάβει υπόψιν του, τα δημοσιονομικά του προϋπολογισμού.

Για την αντιπολίτευση είπε «ότι είναι παραφροσύνη να ζητά από την αριστερά, όλα εκείνα που αυτή περιέκοψε στα χρόνια των μνημονίων. Εμείς, ήδη, έχουμε αποκαταστήσει πολλές αδικίες που έγιναν, ωστόσο δεν μπορούμε να δανειστούμε και από το μέλλον», κατέληξε στην συνέντευξή του ο υφυπουργός.

newsit.gr

Αναδρομικά: Πότε επιστρέφονται τα χρήματα – Όλα τα πιθανά σενάρια

Θα πληρωθούν μόνο τα αναδρομικά μέχρι και το 2018 κι αυτά… σε δόσεις.

Η κυβέρνηση προσανατολίζεται να υιοθετήσει λύσεις… α λα καρτ για την αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος των αναδρομικών διεκδικήσεων εκατομμυρίων συνταξιούχων αλλά και δημοσίων υπαλλήλων. Στις αποφάσεις του ΣτΕ, που θα επιφέρουν μόνιμο δημοσιονομικό κόστος, η «απάντηση» θα είναι η νομοθέτηση «μέτρων εξισορρόπησης» ώστε να μην επηρεάζεται ο προϋπολογισμός για τα αναδρομικά.Αντίθετα, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφημερίδας Καθημερινή, για τις αποφάσεις που θα οδηγούν σε εφάπαξ επιβάρυνση του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στο να πληρώσει τους δικαιούχους των αναδρομικών, καταφεύγοντας όμως σε δύο κινήσεις τακτικής προκειμένου να μετριαστεί το ταμειακό αλλά και το δημοσιονομικό κόστος.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος σε δημοσιονομικό επίπεδο, ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς ώστε τα αναδρομικά να αντιμετωπιστούν ως «εξωγενής και μη προβλέψιμος παράγοντας». Αυτό, αν συμφωνηθεί με τους δανειστές, σημαίνει ότι η όποια δαπάνη θα λαμβάνεται μεν υπόψη στο πρωτογενές πλεόνασμα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, όχι όμως και στο «μνημονιακό» πλεόνασμα βάσει του οποίου ελέγχεται και το αν η Ελλάδα εκπληρώνει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξεων του 3,5%.Αντίστοιχη αντιμετώπιση έχει γίνει μέχρι τώρα με τη δαπάνη για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά και με τη δαπάνη για την κρίση στο προσφυγικό. Η βασική πηγή αναδρομικών διεκδικήσεων με μόνιμη δημοσιονομική επίπτωση είναι η επιστροφή των δώρων αλλά και του επιδόματος αδείας τόσο για τους δημοσίους υπαλλήλους όσο και για τους συνταξιούχους. Με δεδομένο ότι κάθε δημόσιος υπάλληλος θα πρέπει να εισπράττει 1.000 ευρώ ετησίως και κάθε συνταξιούχος του Δημοσίου περίπου 800 ευρώ, το δημοσιονομικό κόστος για την επιστροφή των δώρων ανέρχεται σε 3-3,4 δισ. ευρώ και θεωρείται «ασήκωτο» σε μόνιμη βάση.

Η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να τηρήσει τη γραμμή που υπαγορεύει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην πρόσφατη έκθεσή της. Δηλαδή να λάβει «ισοδύναμα εξισορροπητικά μέτρα», ώστε να προκύπτει συμμόρφωση με την απόφαση του ΣτΕ χωρίς όμως να προκύπτει μεγάλο (ή και καθόλου) δημοσιονομικό κόστος. Προς αυτή την κατεύθυνση, θα εξεταστούν διάφορες λύσεις, καταρχάς για το θέμα του δώρου των δημοσίων υπαλλήλων, που είναι και το πρώτο που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση (δεδομένου ότι η σχετική απόφαση από το ΣτΕ αναμένεται πριν το Πάσχα):

1. Η «απορρόφηση» του 13ου και 14ου μισθού από το ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι σε ετήσια βάση δεν θα υπάρχει καμία διαφοροποίηση στις αποδοχές που θα λαμβάνει ο δημόσιος υπάλληλος. Δηλαδή, το ίδιο ποσό, αντί να καταβάλλεται σε 12 μισθούς όπως συμβαίνει σήμερα, Θα καταβάλλεται σε 14.

2. Η μείωση των δώρων και τον επιδόματος από το επίπεδο των 1.000 ευρώ που είναι σήμερα, ώστε να συγκρατηθεί σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα το δημοσιονομικό κόστος για την περίοδο από εδώ και στο εξής. Αυτό προϋποθέτει, βέβαια, ότι θα υπάρχει ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρο. Το θέμα των δώρων των συνταξιούχων είναι αρκετά περίπλοκο όσον αφορά στην αντιμετώπισή του από εδώ και στο εξής.

Ολική επαναφορά συνεπάγεται δημοσιονομικό κόστος περίπου 2,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, ενώ στην πράξη τα ταμεία θα υποχρεωθούν να καταβάλουν δώρα ακόμη και σε συνταξιούχους που δεν έχουν πληρώσει ποτέ τις ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές. Για την αντιμετώπιση, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να καταφύγει σε «δημιουργική λογιστική». Το δώρο των 800 ευρώ ή και λιγότερο καθώς η απόφαση του ΣτΕ κρίνει αντισυνταγματική την κατάργηση της παροχής και όχι το ύψος του ποσού μπορεί να «συμψηφιστεί» με το ποσό της προσωπικής διαφοράς των συνταξιούχων. Η προσωπική διαφορά έχει παραμείνει ως μέγεθος – και μάλιστα υπολογισμένη ανά συνταξιούχο έστω και με λάθη – και θα περιορίζεται κάθε φορά που θα δίδεται αύξηση στους νέους συνταξιούχους μετά το 2022. Μια λύση θα μπορούσε να είναι ο συμψηφισμός του δώρου με την προσωπική διαφορά.

Το παιχνίδι των καθυστερήσεων στις συντάξεις
Οι περικοπές στις συντάξεις που έχουν κριθεί αντισυνταγματικές επιφέρουν εφάπαξ κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό καθώς, θεωρητικά τουλάχιστον, το ζήτημα έχει αντιμετωπιστεί με τον επανυπολογισμό των συντάξεων μέσω του νόμου Κατρούγκαλου. Βέβαια η συνταγματικότητα του τελευταίου εκκρεμεί να κριθεί από το ΣτΕ. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη εκκρεμότητα καθώς αν ο ασφαλιστικός νόμος του 2016 κριθεί αντισυνταγματικός θα ανοίξει συνολικά το ασφαλιστικό.Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να παίξει το παιχνίδι της καθυστέρησης στο θέμα των περικοπών, αφού το δημοσιονομικό κόστος σε περίπτωση μαζικής δικαίωσης των συνταξιούχων μπορεί να φτάσει τα 4,5 δισ. ευρώ ετησίως ή τα 14 δισ. ευρώ.

https://viralgreece.eu/anadromika-pote-epistrefontai-ta-chrimata-ola-ta-pithana-senaria